menu

Vruchtbaarheid

Als je zwanger wilt worden, is het belangrijk dat zowel jij als je partner vruchtbaar zijn. 80% van alle stellen zijn binnen een jaar zwanger wanneer ze geen voorbehoeds-middelen gebruiken. Als dit niet het geval is, kun je laten onderzoeken wat hier de oorzaak van is en eventueel vruchtbaarheidsbehandelingen ondergaan.

 

Vruchtbaarheid van de man

Vanaf de puberteit zijn mannen vruchtbaar. Dat betekent dat ze dagelijks miljoenen zaadcellen produceren die worden opgeslagen in de bijbal. Deze cellen verlaten het lichaam tijdens een ejaculatie of worden door het lichaam zelf weer afgebroken.

De kwaliteit van de zaadcellen bepaalt de vruchtbaarheid van de man. Het is belangrijk dat er genoeg cellen in het spermavocht zitten, dat deze de juiste vorm hebben en dat ze voldoende bewegen. Het is natuurlijk ook essentieel dat de geslachtsorganen van de man goed functioneren. Anders kunnen de zaadcellen niet bij de eicel in het lichaam van de vrouw komen.

Vruchtbaarheid van de vrouw

Vrouwen hebben al vanaf hun geboorte eicellen. Pas in de puberteit gaan ze één voor één rijpen en komt de menstruatiecyclus op gang. Per 4 weken komt er 1 eicel vrij tijdens de eisprong. Als deze niet wordt bevrucht, wordt hij samen met het extra baarmoederslijmvlies afgebroken en verlaat het lichaam tijdens de menstruatie.

Met een regelmatige cyclus kun je zelf berekenen wanneer je vruchtbaar bent. Er zijn ook vrouwen die hun eisprong kunnen voelen. De dag van de eisprong is de eicel vruchtbaar. Dit is meestal zo’n 14 dagen voor de menstruatie. Om zwanger te worden, kun je het beste rond deze periode om de 2 à 3 dagen sex hebben. Vaker kan ook, maar is niet per se nodig. De zaadcellen blijven namelijk in de baarmoeder een paar dagen in leven. De meeste zwangerschappen ontstaan dan ook wanneer stellen in de 6 dagen voor de eisprong sex hebben.

Vruchtbaarheids onderzoeken

Ben je al een jaar bezig om zwanger te worden, maar wil het niet lukken? Dan kun je een fertiliteitsonderzoek (vruchtbaarheidsonderzoek) overwegen om erachter te komen wat deze verminderde vruchtbaarheid (subfertiliteit) veroorzaakt. Dit kun je ook laten doen, wanneer je meerdere miskramen hebt gehad. Tijdens het onderzoek worden zowel jij als je partner gecontroleerd op stoornissen die een zwangerschap kunnen verhinderen. Bij de man wordt het zaad gecontroleerd. Dat heet een semenonderzoek. Bij vrouwen valt er meer te onderzoeken: de eisprong, het slijm van de baarmoederhals en de eileiders.

Vervolgonderzoek

Als een onderzoek afwijkende uitslagen oplevert, kan er een vervolgonderzoek worden gedaan. Een mogelijke manier om dat te doen, is door wat baarmoederslijmvlies af te nemen een dag nadat je sex hebt gehad. Er wordt dan gekeken of de zaadcellen goed terecht zijn gekomen. Dit is de PCM-test. Dit onderzoek kan ook in het laboratorium plaatsvinden. Dan worden spermacellen buiten het lichaam in contact gebracht met baarmoederslijmvlies. Dit is de SPM test.

Hormoononderzoek

Om meer te weten te komen over je vruchtbaarheid of onvruchtbaarheid, kunnen ook de hormonen van jou en je partner onderzocht worden. Er wordt dan bijvoorbeeld gekeken naar de hormonen TSH, prolactine en testosteron. Als het lichaam deze niet goed produceert, kan dit de vruchtbaarheid beïnvloeden.

 

facebooklinkedintwitteremail

nieuws

tweets